Ångströmeksponent

Ångströmeksponenten er namnet på ein eksponent i likninga som skildrar korleis den optiske tjukkleiken til aerosolar er bunden av bølgjelengda til lys (eller anna stråling).

Storleiksfordelinga til partiklane spelar ei rolle for den optiske tjukkleiken, og er gjeven ved tilnærminga

$\frac{{\tau }_{\lambda }}{{\tau }_{{\lambda }_0}}={\left(\frac{\lambda }{{\lambda }_0}\right)}^{-\alpha }$

der ${\tau }_{\lambda }$ er den optiske tjukkleiken ved bølgjelengd $\lambda$, og ${\tau }_{{\lambda }_0}$ er den optiske tjukkleiken til referansebølgjelengda ${\lambda }_0$. Visst ein kjenner den optiske tjukkleiken ved ei bølgjelengd og ångströmeksponenten, kan ein i prinsippet rekne ut den optiske tjukkleiken for alle andre bølgjelengder. I praksis blir den optiske tjukkleiken til eit lag med aeroslar målt ved to forskjellige bølgjelengder, og ångströmeksponenten blir estimert ut frå desse målingane ved å bruke denne formelen.

For målingar av optisk tjukkleik ${\tau }_{{\lambda }_1}$ og ${\tau }_{{\lambda }_2}$ ved to ulike bølgjelengder ${\lambda }_1$ og ${\lambda }_2$ er ångströmeksponenten gjeven ved

$\alpha =-\frac{\ln \frac{{\tau }_{{\lambda }_1}}{{\tau }_{{\lambda }_2}}}{\ln \frac{{\lambda }_1}{{\lambda }_2}}$

Ångströmeksponenten er omvendt proporsjonal med storleiken til aerosolane, altså jo mindre partiklar, jo større eksponent. Denne eksponenten blir no rutinemessig estimert ved å analysere målingar av stråling i jordatmosfæren.