Astronomiske koordinatar

Frå testwiki
Hopp til navigering Hopp til søk
Ei stjerne galaktiske (gul), ekliptiske (raud) og ekvatoriale (blå) koordinatar, projisert på ei himmelkule.

Astronomiske koordinatar vert nytta til å gje posisjonen til himmellekamar på himmelkula og svarar til koordinatsystemet som vert nytta til å gje lengda og breidda til ein stad på jordoverflata.

Eit sfærisk koordinatsystem vert danna av to sirkelsystem. Det eine sirkelsystemet består av sirklar, storsirklar, som alle skjr kvarandre i to diametralt motsette punkt, polar, på himmelkulen, og det andre sirkelsystemet av innbyrdes parallelle sirklar, veslesirklar, med plan som er vinkelrette på linja som knyter dei til skjeringspunkta til storsirklane. Dei astronomiske koordinatane blir då gjeve ved skjeringspunktet mellom ein storsirkel og ein veslesirkel. Ved å ta som poldiameter den linja som står vinkelrett på planet til horisonten, planet til himmelekvator, planet til ekliptikken eller planet til Mjølkevegsystemet, får ein høvesvis horisontkoordinatar (høgd og asimut), ekvatorkoordinatar (deklinasjon og timevinkel eller rektascensjon), ekliptiske koordinatar (lengd og breidd) og galaktiske koordinatar (galaktisk lengd og bredde).

Sentrum (origo) i koordinatsystemet (himmelkula) kan vere auga til observatøren (toposentriske koordinatar), sentrum av jorda (geosentriske koordinatar), sentrum av sola (heliosentriske koordinatar) eller sentrum av Mjølkevegsystemet (galaktosentriske koordinatar). Kva koordinatsystem astronomane til ei kvar tid vel å bruke, vil variere etter kva problem dei ønskjer å løyse. Forholdsvis enkle formlar gjev overgang frå eit koordinatsystem til eit anna.

Omskrive koordinatar

Omskriving mellom dei forskjllige koordinatsystema er oppført under.[1]

Notasjon

Timevinkel ←→ rektascensjon

h=θLα     eller     h=θGλoα
α=θLh     eller     α=θGλoh

Ekvatorial ←→ eklitptisk

Dei klassiske likningane kjem frå sfærisk trigonometri, lengdegradskoordinatar er skrivne til høgre for ein parentes. Ved å dele den første likninga med den andre får ein den nyttige tangentlikninga ein kan sjå til venstre.[2] Rotasjonsmatrisen er gjeven under kvart tilfelle.[3]

tanλ=sinαcosε+tanδsinεcosα;{cosβsinλ=cosδsinαcosε+sinδsinε;cosβcosλ=cosδcosα.
sinβ=sinδcosεcosδsinεsinα.

 

[cosβcosλcosβsinλsinβ]=[1000cosεsinε0sinεcosε][cosδcosαcosδsinαsinδ].

 

tanα=sinλcosεtanβsinεcosλ;{cosδsinα=cosβsinλcosεsinβsinε;cosδcosα=cosβcosλ.
sinδ=sinβcosε+cosβsinεsinλ.

 

[cosδcosαcosδsinαsinδ]=[1000cosεsinε0sinεcosε][cosβcosλcosβsinλsinβ].

Ekvatorial ←→ horisontal

Merk at Asimut (A) er målt frå sørpunktet, og vert positiv mot vest.[4] Senitavstanden, vinkelavstanden langs storsirkelen frå senit til ein himmelekam, er berre komplementvinkelen til høgda: 90° − Mal:Math.[5]

tanA=sinhcoshsinϕotanδcosϕo{cosasinA=cosδsinhcosacosA=cosδcoshsinϕosinδcosϕo

 

sina=sinϕosinδ+cosϕocosδcosh

 

[cosacosAcosasinAsina]=[sinϕo0cosϕo010cosϕo0sinϕo][cosδcoshcosδsinhsinδ]

 

tanh=sinAcosAsinϕo+tanacosϕo{cosδsinh=cosasinAcosδcosh=sinacosϕo+cosacosAsinϕo

 

sinδ=sinϕosinacosϕocosacosA[6]

 

[cosδcoshcosδsinhsinδ]=[sinϕo0cosϕo010cosϕo0sinϕo][cosacosAcosasinAsina]

Ekvatorial ←→ galaktisk

Desse likningane er for å omsmkrive ekvatoriale koordinatar slik dei står i B1950.0. Om ekvatorialkoordinatane refererer til ein annan ekvinoks, må dei preseserast til posisjonen deira ved B1950.0 før desse formlane kan nyttast.

l=303arctan(sin(192.25α)cos(192.25α)sin27.4tanδcos27.4)
sinb=sinδsin27.4+cosδcos27.4cos(192.25α)

Desse likningane skriv om til ekvatoriale koordinatar som referert til i B1950.0.

α=arctan(sin(l123)cos(l123)sin27.4tanbcos27.4)+12.25
sinδ=sinbsin27.4+cosbcos27.4cos(l123)

Kjelder

Mal:Refopning

Mal:Fotnoteliste

Mal:Refslutt

Bakgrunnsstoff

Mal:Commonskat

  • NOVAS Mal:Webarchive, the U.S. Naval Observatory's Mal:Webarchive Vector Astrometry Software, an integrated package of subroutines and functions for computing various commonly needed quantities in positional astronomy.
  • SOFA, the IAU's Standards of Fundamental Astronomy, an accessible and authoritative set of algorithms and procedures that implement standard models used in fundamental astronomy.
  • This article was originally based on Jason Harris' Astroinfo, which comes along with KStars, a KDE Desktop Planetarium for Linux/KDE.
  1. Mal:Cite book, chap. 12
  2. Mal:Cite book, sec. 2A
  3. Mal:Cite book, section 11.43
  4. Mal:Cite book,pp 35-37
  5. Mal:Cite book
  6. Avhengig av kva asimutform ein nyttar, er forteiknet til cosMal:Math og sinMal:Math i alle dei fire kombinasjonane. Karttunen et al., Taff og Roth definerer Mal:Math med klokka frå sør. Lang definerer han nord til aust, Smart nord til vest. Meeus (1991), s. 89: sin Mal:Math = sin Mal:Math sin Mal:Math − cos Mal:Math cos Mal:Math cos Mal:Math; Explanatory Supplement (1961), s. 26: sin Mal:Math = sin Mal:Math sin Mal:Math + cos Mal:Math cos Mal:Math cos Mal:Math.