Duane–Hunt-lova

Spektrum av røntgenstråler sendt ut av ei røntgenrøyr med eit rhodiummål. Den kontinuerlege kurva kjem av bremsestråling og toppane er karakteristiske K-linjer for rhodium.

Duane–Hunt-lova, kalla opp etter dei amerikanske fysikarane William Duane ogFranklin Hunt, gjev den maksimale frekvensen av røntgenstråling som kan emitterast av bremsestråling i eit røntgenrøyr ved å akselerere elektron gjennom ein eksistert spenning V mot eit mål av metall.

Den maksimale frekvensen ν_maks er gjeven av

${\nu }_{\mathrm{m}\mathrm{a}\mathrm{k}\mathrm{s}}=\frac{eV}{h}$

som samsvarar med ei minste bølgjelengd

${\lambda }_{\mathrm{m}\mathrm{i}\mathrm{n}}=\frac{hc}{eV}$

der h er Planck-konstanten, e er elektronladninga, og c er lysfarten. Dette kan òg skrivast

${\lambda }_{\mathrm{m}\mathrm{i}\mathrm{n}}\approx \frac{1239.8\text{ pm}}{V\text{ i kV}}$.

Denne prosessen er òg kjend som den inverse fotoelektriske effekten.

Kjelder

• Denne artikkelen bygger på «Duane–Hunt law» frå Mal:Wikipedia-utgåve, den 15. august 2012.
  • Mal:Wikipedia-utgåve oppgav desse kjeldene: