Norton-ekvivalent

Frå testwiki
Hopp til navigering Hopp til søk
Norton-ekvivalent.

Norton-ekvivalent er ein ein-port-krins som representerer ein meir kompleks krins. Ekvivalentkrinsen er tufta på Notons teorem, som seier at ein vilkårleg lineær krins med ei eller fleire spenningskjelder, straumkjelder og motstandar er ekvivalent med ei ideell straumkjelde iN i parallell med ein motstand RN. Straumen iN frå den indre straumkjelda iN blir kalla Norton-straumen og motstanden RN blir kalla Norton-motstaden, eller «den indre motstanden»[1]. Med open utgang er utgangsspenninga uut=RNiN.

Norton-ekvivalent med lastmotstand.

At ein vilkårleg krins kan omformast til ein ekvivalent krins med berre to komponentar forenklar i mange samanhengar analysen mykje. Når ein lastmotstand RL blir kopla til utgangen dannar Norton-motstanden RN og lastmotstanden RL ein straumdelar, så når Norton-ekvivalenten og lastmotstanden RL er kjende kan ein finna straumen gjennom RL som

iL=iN(RNRL+RN).

For å få størst mogeleg straum over lasten må Norton-motstanden vera stor i høve til lastmotstanden: RNRL. Om ein kortsluttar utgangen blir iL=iN.

Referansar

Mal:Referanseliste

Sjå òg

Mal:Autoritetsdata

  1. S. Franco, Electric circuits fundamentals, Saunders College Publishing, 1995.